استاندارد صنعتی برای کیفیت صفحه نمایش LCD

از آنجا که تولیدکنندگان صفحه نمایش LCD نمی توانند از کیفیت بالایی برای همه محصولات برخوردار شوند ، صفحه های LCD را می توان با توجه به تفاوت کیفیت به A {0 0} ، A ، B ، C و سایر سطوح تقسیم کرد ، با این تفاوت که صفحه نمایش سطح A اساساً همان استانداردهای ملی فوق است. علاوه بر این ، صفحه A + بالاتر از استاندارد ملی است و می تواند به نقاط روشن صفر برسد. صفحه سطح B دارای امتیازات ثانویه بیشتری نسبت به استانداردهای ملی فوق است و عمدتا برای اهداف صنعتی استفاده می شود. صفحه سطح C حتی یک تصویر تار دارد. از نقطه نظر عملی ، AUO و Chi Mei می توانند تعهد 100 درصدی و صفر برجسته کیفیت را در صفحه A + بدست آورند ، در حالی که سامسونگ و LG-Philips فقط قول می دهند 90 درصد برسند. در حقیقت ، تفاوت آشکاری در کیفیت بین صفحه نمایش تایوانی و صفحه نمایش ژاپنی و کره ای وجود ندارد."؛

مطابق با استاندارد ISO (سازمان بین المللی استاندارد) 13406-2 که در سال 2001 تجدید نظر شده است ، این استاندارد کیفیت تصویر و مشخصات ارگونومی صفحه های LCD را تعریف می کند. این مشخصات شامل روشنایی ، کنتراست ، بازتاب ، سازگاری روشنایی و رنگ ، سوسو زدن ، آنالیز مشخصه و پیکسل های مرده صفحه است. از نظر پیکسل های مرده صفحه ، ISO 13406-2 در کل 4 سطح کیفیت را تعریف می کند. کلاس 1 بالاترین سطح است (بدون پیکسل مرده مجاز است) ، و کلاس 4 بدترین سطح است. به طور کلی ، هیچ تولید کننده ای از این دو مشخصات استفاده نمی کند. با استفاده از فناوری ساخت فعلی ، تقریباً همه تولیدکنندگان مشخصات بین کلاس 2 یا کلاس 3 را به عنوان استاندارد ضمانت خرابی محصول ذکر می کنند